NE KADAR EKMEK, O KADAR KÖFTE!
NE KADAR EKMEK, O KADAR KÖFTE! Araba mı ver kardeşim yazısının devamıdır. Refik, şirket üst yönetimince arabasının elinden alınmasına hem çok şaşırmış, hem de üzülmüştü. İş çıkış minibüse doğru yürürken hala bu olayı düşünüyordu. ‘’ Aslında, yanlış yaptım. İşinize de size de… Demeli ve istifa edip onurlu bir şekilde işten ayrılmalıydım. Ama borçluyum. Sıkıntıdayım. Tek olsam her şey ne kadar kolay olurdu. Ya o zaten parasızlıktan yıllardır boynu bükük yavrularını, daha da kötü günleri görme riskine atabilir miydim? Atamam.’’ Hava iyice soğumuştu. Hırsını da alamamıştı. Onuruna bu kadar düşkün birisinin kendisine yapılan bu haksızlığa seyirci kalmaması gerekiyordu.’’ Daha maç bitmedi, maç 90 dakikadır. Bende bundan sonra burada kalarak mücadeleme devam etmeliyim. Bana bir adım gelene bir adım gitmeliyim. Bir adım geriye gidene de bir adım geri. Yani kısacası; Ne kadar ekmek, o kadar köfte’’ diye kararını netleştirdi. O günden itibaren, arabasını elinden aldığına inandığı kişiler...